Tunggalian at Hidwaan sa mga Epiko: Isang Kritikal na Pagsusuri

Abstract

Layunin ng pag-aaral na ito na suriin ang mga uring panlipunan, tunggalian, at inilalarawan din ang hidwaan sa mga epiko ng Pilipinas, pati na rin ang kahalagahan ng mga ito sa pag-unawa sa lipunan, kultura, at mga pagpapahalaga mula sa sinaunang panahon hanggang sa kasalukuyan. Gumamit ang pananaliksik ng kwalitatibong pagsusuri sa orihinal na mga teksto mula sa piling sampung epiko tulad ng Ibalon, Biag ni Lam-ang, Bantugan, Bidasari, Hudhud, Humadapnon, Indarapatra at Sulayman, Labaw Donggon, Maragtas, at Tuwaang upang matukoy ang uring panlipunan, anyo ng tunggalian, at pagsusuri sa mga hidwaan na makikita sa mga epiko. Natuklasan na ang lipunan sa mga epiko ay binubuo ng mga pinuno, mandirigma, karaniwang mamamayan, at mga kapangyarihang nilalang na may mahahalagang papel sa pagpapanatili ng kaayusan. Ipinakita ng mga tunggalian ang mga isyung panlipunan gaya ng hindi pagkakapantay-pantay, pang-aapi, at alitan sa pagitan ng mga uring panlipunan, kung saan ang pag-ahon ay nakakamit sa pamamagitan ng katapangan, pagkakaisa, at sakripisyo. Ang mga hidwaan ay naglalarawan ng mga laban sa pagitan ng mga tauhan laban sa panlabas at panloob na kaaway, na may malalim na motibasyon tulad ng paghihiganti at pagmamahal. Ang mga epiko ay nagsisilbing salamin ng estrukturang panlipunan at mga tunggalian na nananatiling makabuluhan sa kasalukuyan. Pinapakita nito ang kahalagahan ng matibay na pamumuno, pagkakaisa, pananampalataya, at kolektibong pagkilos sa pagharap sa mga hamon ng lipunan. Ang epiko ay hindi lamang pampanitikan kundi mahalagang sanggunian sa pag-unawa sa lipunan at kultura ng Pilipino. Mas nauunawaan kung paano nakaapekto ang kapangyarihan, yaman, at uri ng tao sa kilos at pamumuhay ng mga tauhan sa lipunan.